De rode kat
Een paar maanden geleden kregen we nieuwe buren. Een alleenstaande vrouw met twee kinderen, xe9n twee katten. Een zwarte bonte en een tengere rode, stond er op het kaartje waarin ze zichzelf voorstelden.
Mensen die nu meteen denken aan de uitwerpselen die ze zullen achterlaten in onze tuin, zouden eens wat verder moeten kijken. Katten zijn mysterieus, onopvallend. Ik vind het een van de meest intrigerende dieren.
Het zijn dieren die waarschijnlijk al duizenden jaren geleden gedomesticeerd zijn, maar waar je nog heel duidelijk aan kunt zien waar ze van afstammen. De manier waarop ze laag bij de grond sluipen, hun prooi steeds dichterbij benaderend. Geen gnoe of zebra… maar een blaadje dat wordt meegevoerd door de wind. Hoe ze hun nagels scherpen aan de boom, hoe ze heerlijk relaxt in de zon kunnen liggen. Hun oren altijd waakzaam en alert blijvend, en nog het allermooiste, de blik in hun ogen. Altijd een blik op oneindig. Diepe doordringende ogen, als een tijger die heel in de verte een zebra ziet lopen.
Onze tamme huiskatten zijn de tijgers die je ziet op Animal Planet, maar dan in het miniatuur. En je komt ze zomaar tegen op de hoek van de straat.
Zo signaleerde ik ook het tengere rode exemplaar van de nieuwe buren. Deze miniatuurtijger was dermate tam dat ik hem meteen wist aan te halen. Misschien is tam wel een understatement, deze rode kat is zeer aanhalig. En aangezien ik dol ben op katten, komt hij nu bijna elke dag wel even langs. Meestal springt hij gelijk op mijn schoot en begint hij luid te spinnen (en ja helaas, van een beetje kwijlen is hij ook niet vies). Ik aai hem en hij geeft mij kopjes. Heerlijk ligt hij met dichtgeknepen ogen op mijn schoot te rollen. Als ik even stop met aaien kijkt hij me met zijn diepe doordringende ogen aanx85.. en dan likt hij heel zachtaardig mijn neus, alsof hij me wil aanmoedigen om verder te aaien.
Als ik eenmaal afscheid heb genomen van de rode kat, en uit mijn raam naar buiten kijken, zie ik hem nog net met een paar stoere tijgersprongen in de donkere bosjes verdwijnen…….. Wrrrauww!!
8 November 2006 at 20:51
Precies Ilona, je hebt helemaal gelijk! Katten zijn geweldige dieren en ben er ook verzot op moet ik zeggen. Die dieren heb iets waar je vrolijk van word en ze geven je zo veel liefde en aandacht op hun manier en dat vind ik geweldig.
Leuk logje Ilona!
Groetjes, Looyjan
8 November 2006 at 21:54
Ik heb toch liever een hamster
3 December 2006 at 16:04
ik vint katten ook hartstikke bijzondere dieren maar hun poep stinkt!
23 May 2007 at 10:40
ja ja, mijn vrouw en ik hebben ook katten, 4 wel te verstaan, en het zijn pracht dieren, wij hebben geen kinderen en dus zijn zij onze kinderen.
Ze vragen net zo veel zorg en aandacht als kinderen, onze jongste is nu 11 maanden, en ook een rode, hij heet Buddy, hij is super slim, en weet op zijn manier alles van je gedaan te krijgen, als hij iets wil gooit hij al zijn charmes in de strijd, katten geven je een leven lang onvoorwaardelijke aandacht en liefde, het zijn voor ons de liefste en fijnste makkers die je je maar voor kan stellen. Dus Ilona geef ze maar veel aandacht, en laat hem maar fijn knuffelen, als een kat je aandacht en liefde zoekt is dat heel bijzonder, en een groot voorrecht. Dag lieve en warme groeten van Hans en Ina uit Den Haag, o ja: pprrrrr miauw van: Spetter, Kika, Toby en de kleine Buddy.